Poremećaj posture

KOD DECE

Poremećaji posture (loše držanje) kod dece su u stalnom porastu. To su poremećaji stava ili držanja tela. Za razliku od deformiteta, koji predstavljaju promene na koštanom sistemu, kod poremećaja posture postoje promene na mišićnom sistemu. Kod posturalnih poremećaja promene su u početku samo funkcionalne, međutim, ukoliko se ne tretiraju na vreme, one mogu preći u strukturalne promene.

Loše držanje tela nastaje u periodu intenzivnog rasta deteta kao posledica nejednakog rasta koštanog i mišićnog ssistema. Mišići se razvijaju sporije, postaju kraći u odnosu na kosti, tako da dolazi do krivljenja kičmenog stuba. Ovakav položaj karakteriše: glava najčešće iskrivljena u jednu stranu ili povijena napred, jedno rame povišeno ili oba povijena napred, istaknutija lopatica na konveksnoj strani krivine, nejednaki prostori koje čini unutrašnja strana ruke sa grudnim košem i bokovima, trbuh mlitav i ispupčen, jače izražena sedalna muskulatura sa jedne strane i jedna noga u lako savijenom položaju. Poremećena postura se otkriva zahvaljujući poremećaju funkcije i asimetriji izgleda segmenata tela.

poremecaj posture kod dece       bowen pokreti za poremecaj posture kod dece

Primenom Bowen tehnike se sukcesivno kontinuiranim tretmanima aktiviraju određene grupe mišića, opuštaju se zategnuti mišićni pripoji i kompletan mišićno-skeletni sistem se dovodi u ravnotežu. Pored toga veoma je važno redovno sprovođenje vežbi za prevenciju i/ili korekciju ravnih stopala i kifotičnog, lordotičnog i skoliotičnog držanja.

KOD ODRASLIH

Postura se definiše kao stav tela, odnosno relativna usklađenost delova tela jednog u odnosu na drugi, pri čemu je naprezanje tela najmanje. Čoveka karakteriše simetrija i uspravan stojeći stav. Odstupanja od simetričnosti predstavljaju poremećaje u posturi i biomehanici tela.

Za održavanje pravilnog, uspravnog stava čoveka, neophodno je učešće aktivnih (mišići) i pasivnih (zglobovi, kosti, ligamenti) sila organizma, ali i učešće sile zemljine teže. Pri svim aktivnostima tela, aktivne i pasivne sile se suprotstavljaju sili gravitacije, ali tako da istovremeno moraju biti u ravnoteži. Ležeran stojeći stav (dobra postura) je stanje mišićnog i skletenog balansa koji štiti odgovarajuće strukture od povreda ili progresivnog deformiteta, bez obrzira na položaj. U uslovima dobre posture, mišići najbolje funkcionušu, obezbeđuje se optimalna pozicija za abdominalne i torakalne organe, težina tela je raspoređena podjednako na obe noge, a energetski utrošak je neznatan, pa je i mogućnost zamora manja. Mišićna napetost nije velika, ali opet mora biti dovoljna da nadvlada silu gravitacije.

Uspravni stav se najlakše održava ako vertikalna, zamišljena osa, koja prolazi kroz težište čitavog tela, prolazi i kroz najvažnije zglobove. To u praktičnom smislu znači da, kada se pacijent posmatra iz profila, ta zamišljena linija prolazi kroz uho, zadnjim delom tela pršljenova vratne kičme, rameni zglob, ispred torakalnih pršljenova, kroz tela lumbalnih pršljenova, blago iza centra zgloba kuka, blago ispred centra zgloba kolena, blago ispred skočnog zgloba.

poremecaj posture kod odraslih

Svaki poremećaj ravnoteže dovodi do narušavanja uspravnog stava, a kasnije i do mogućih deformiteta. Ravnoteža se najlakše remeti na nivou aktivnih snaga tela tj. mišića koji popuštaju. Slabost pojedinih mišićnih grupa ili muskulature u celini dovodi do većeg opterećenja pasivnih sila tako da vremenom i ove sile počinju da slabe i gube svoju snagu. Sve to može da izazove pojavu različitih poremećaja, najčešće na kičmenom stubu, zatim grudnom košu, gornjim ili donjim ekstremitetima, a posebno na stopalu. To dalje dovodi do otežanog kretanja što za sobom povlači nedovoljnu aktivnost organizma. Takvo stanje vodi još većem slabljenju već slabog tkiva i njegove slabije ishrane, velikog opterećenja zglobova i pojave degenerativnih stanja, atrofija i raznih drugih deformiteta.

bowen pokreti za poremecaj posture kod odraslih

Najčešći poremećaji posture u sagitalnoj ravni (posmatrano iz profila) su kifoza, lordoza, dorsum planum, a u frontalnoj ravni (posmatrano od napred i pozadi) najčešća  je skolioza.

Na primer, ako neko iz bilo kog razloga ima jedan kuk viši od drugog, telo je to uradilo da bi obezbedilo inicijalnu potporu ili da bi zaštitilo povređenu regiju. Kada se taj region oporavio, kuk i dalje ostaje viši zato što mišići, tetive ili ligamenti još uvek zadržavaju kuk u tom položaju i sada su mnogo kraći nego isti sa suprotne strane. Telo je takvo stanje prihvatilo kao normalno. Nakon Bowen tretmana mozak prepoznaje senzornu informaciju i odgovara slanjem impulsa za opuštanje mišića, tetiva ili ligamenata kako bi omogućili telu da se vrati u normalu. Potrebno je nekoliko dana ili nedelja da se integrišu, ali promene i znaci opuštanja se mogu videti u zavisnosti sposobnosti svake osobe na izlečenje.

Bowen tretmanima se može poboljšati držanje tela, mogu se smanjiti tegobe koje se javljaju zbog poremećaja posture (bol, otežano kretanje) i može se poboljšati celokupan kvalitet života.

bowen pokreti i bowen terapija

Sva prava zadržana © Bowen centar Beograd

Designed by NM Design